توسط: دکتر سید محمد طباطباییان
-
1 آبان 1404
-
نظر (0)
نورپردازی موزهی لوور (Louvre)
نورپردازی موزهی لوور (Louvre) در پاریس یکی از نمونههای درخشان طراحی نور در معماری و نمایش آثار هنری است. این نورپردازی با هدف ترکیب زیباییشناسی، حفاظت آثار تاریخی، و تجربهی حسی بازدیدکننده طراحی شده است. در ادامه جزئیات مهم آن را برایت توضیح میدهم:
۱. اصول کلی نورپردازی در موزه لوور
توازن میان نور طبیعی و مصنوعی:
طراحان (بهویژه در بازسازیهای قرن بیستم و پروژههای معمار Ieoh Ming Pei) تلاش کردهاند تا از نور طبیعی حداکثر استفاده را ببرند، اما به گونهای کنترلشده تا به آثار هنری آسیب نرسد.
مثلاً در هرم شیشهای لوور، نور طبیعی از بالا وارد فضا میشود و حس باز بودن و شفافیت را القا میکند.
حفاظت از آثار:
بسیاری از نقاشیها و مجسمهها در برابر نور مستقیم یا اشعهی UV حساساند. بنابراین، از فیلترهای مخصوص، دمای رنگ مناسب (حدود 3000 تا 3500 کلوین) و شدت نور محدود (حدود 50 تا 200 لوکس) استفاده میشود.
۲. بخشهای مختلف و نوع نورپردازی آنها
الف . سالن دنون (Salle Denon) – محل نمایش «مونالیزا»
برای این بخش از نورهای LED با طیف نوری دقیقاً تنظیمشده استفاده میشود تا رنگهای واقعی نقاشی بدون درخشش اضافی دیده شوند.
شیشهی محافظ مونالیزا هم دارای پوشش ضدبازتاب و فیلتر UV است.
ب . بخش مجسمههای باستانی
نور از زاویههای پایین و مایل تابیده میشود تا حجم و عمق مجسمهها را تقویت کند.
اغلب از نورهای گرم و طبیعیتر (حدود 2700K) استفاده میشود تا حس سنگ، مرمر و قدمت آثار بهتر منتقل شود.
ج . زیرزمین و بخش آثار مصر باستان
از نورهای ملایم و متمرکز (spot lighting) استفاده شده است.
رنگ نور کمی زرد و گرمتر انتخاب شده تا با حس رمزآلود آثار هماهنگ باشد.